Заборона Греко-Католицької Церкви – 1946

Published by admin on

80 літ тому, в днях 8–10 березня 1946 р. — на території львівського катедральноого собору св. Юра та інших суміжних будівель, під наглядом НКДБ УРСР (народний комітет державної безпеки української радянської соціялістичної республіки – ред.) відбувся фарс (псевдособор) під назвою «церковний собор» на якому ухвалено «возз’єднання УГКЦ з РПЦ». Статистично, 60-70% делегатів, що брали участь у «львівському соборі», були агентами КҐБ.

До псевдособору Церкву очолював Митрополит Йосиф Сліпий. Два роки раніше помер Митрополит Андрей Шептицький.

Попри сподівання московського окупанта на швидку ліквідацію ненависної йому Церкви, УГКЦ в підпіллі вистояла до кінця панування московсько-більшовицького режиму та переможно вийшла, правда, значно покаліченою, проте цілою, з нерівного протистояння.

Заборонена в совітському союзі, проіснувала за кордоном, у тому ж числі й в Польщі.

*          *          *

Втрати Греко-Католицької Церкви під пануванням Москви:

            – арештована й заслана ціла єрархія Церкви

            – тисячі храмів, монастирів, парафій насильно переведені до РПЦ (інші –           поруйновані, перемінені на склади, тюрми, лікарні для психічно хворих    тощо); до репресій Церква мала більше 4400 храмів

            – духовні семінарії, Богословська Академія та інші освітні установи були   закриті

            – Церква була офіційно заборонена, а її діяльність перенеслася на 43 роки         у підпілля

            – священники, які відмовилися перейти в РПЦ, були заарештовані,             заслані або репресовані, частині вдалося емігрувати на захід, деякі             залишили священничий сан.

(бт)

[світлини: будівлі території собору св. Юрія Змієборця, де відбувся львівський псевдособор 1946 р.]

Likwidacja Kościoła Greckokatolickiego

– 1946

80 lat temu, w dniach 8–10 marca 1946 roku — na terytorium katedry św. Jura we Lwowie oraz innych przyległych budynkach, pod nadzorem NKWD Ukraińskiej SRR odbyła się farsa, pseudo-sobór, podczas którego przyjęto „zjednoczenie Kościoła Greckokatolickiego z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym”. Statystycznie 60-70% delegatów uczestniczących w „Soborze Lwowskim” stanowili agenci KGB.

Przed pseudo-soborem Kościołem Greckokatolickim kierował metropolita Józef Slipyi. Dwa lata wcześniej zmarł metropolita Andrej Szeptycki.

Pomimo nadziei moskiewskiego okupanta na szybką likwidację Kościoła Greckokatolickiego, w podziemiu przetrwał on aż do końca panowania reżimu moskiewsko-bolszewickiego i wyszedł z niego zwycięsko, choć znacznie osłabiony, ale nienaruszony, z nierównej konfrontacji.

Zakazany w Związku Radzieckim, istniał poza granicami, w tym w Polsce.

*          *          *

Straty Kościoła Greckokatolickiego pod panowaniem Moskwy:

            – cała hierarchia Kościoła została aresztowana i zesłana do obozów

            – tysiące kościołów, klasztorów, parafii zostało przymusowo przekazanych           Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu (inne zniszczono, przekształcono w      magazyny, więzienia, szpitale dla chorych psychicznie itd.); przed represjami          Kościół posiadał ponad 4400 świątyń

            – seminaria teologiczne, Akademia Teologiczna i inne instytucje edukacyjne   zostały zamknięte

            – Kościół został oficjalnie zakazany, a jego działalność przeniosła się do             podziemia na 43 lata

            – księża, którzy odmówili przystąpienia do Rosyjskiego Kościoła             Prawosławnego byli aresztowani, zesłani lub represjonowani; niektórzy             zdołali wyemigrować na Zachód.

(BT)

[zdjęcia: budynki na terenie katedry św. Jerzego we Lwowie, gdzie w 1946 roku odbył się pseudo-sobór]